شعر

ماه عزا

از بارگاه قدسی و افلاکی خدا

آمد به گوش اهل سماوات این ندا

 

فرموده کردگار که ای آسمانیان

آمد عزای فاطمه (( حی علی العزا ))

 

مویه کنان و ناله کنان جبرئیل گفت

بر تن کنید رخت عزا – ای فرشته ها –

 

یک ماه گفته حضرت حق در تمام عرش

بر کنند حور و ملک خیمه عزا

 

واعظ نبی اکرم و مداح مرتضی

چشم زمان ندیده چنین روضه هیچ جا

 

بال ملائکه شده فرش حسینیه

خدام هیئت اند شهیدان و اولیا

 

جارو کشی نصیب بزرگان دین شد

سینه زنان هیئتشان خیل انبیاء

 

شیر خدا چه روضه سختی بیان نمود

طفلی برای مادر خود می شود عصا

 

ختم رسل به گریه فقط داد می زند

ای مردمان شهر مدینه چرا چرا

 

این رسم هیئت است که مداح می زند

از روضه های کوچه گریزی به کربلا

بر گرفته شده از غزل حسینیه خدا – رحمان نوازنی