شعبان

شعبان ماه ميلادهاي برگزيدگان هستي، ماه اميد مبارك باد.

 

«شعبان»  ماه دعا و ذكر و ياد و توجه و عبادت و استغفار است. بنده خاضع چراغ دل قامت به نورى مي ‏افرازد، تا فارغ از حجابها، جلوه ‏هاى آشكار يار را در وسعت آفرينش به تماشا برخيزد و سفر معنويت و عرفان را، ره توشه ‏اى بايسته فراهم آورد. مي رود تا در سايه عطوفت بى ‏مرز محبوب، پيوند گيرد و آينه تجلى نور خدا شود. خوان رحمت الهى در ماه رسول خدا گسترده‏ تر است، و مولود هاي خجسته آن زيباترين زينت ممكن آن است. مولود نزديك ترين نام به خدا، سفينه عشق، «حسين بن علي» عليه السلام؛ اسطوره وفا و طوفاني ترين درياي عشق، «عباس بن علي» عليه السلام؛ سيد ساجدان و سرحلقه عارفان، «علي بن حسين» عليه السلام؛ شبيه ترين صورت به رحمه العالمين، «علي اكبر» عليه السلام و در پايان نماد عشق و انتظار، تك سوار دشت انتظار، «مهدي» عج الله تعالي فرجه الشريف، يگانه منجي عالم ما، موعود زمان و ساحل نجات هستي.
و اينك ما خسته دلان دشت انتظار چشم براه منجي زمان نشسته ايم. باشد تا در اين ماه چشمان انتطارمان به ظهورش روشن گردد.

 

میلاد امام حسین (ع)

سلام بر تو ای نزدیک ترین نام به خدا! سلام بر تو ای سفینه عشق! مدینه را شور حضور تو پر کرده است. شمیم لبخند پنجره ها! فضا را عطرآگین نموده و آسمان، خیره به نورافشانی مُنزل وحی، نام زیبای تو را زمزمه می کند و زمین چه سعادتمند، گهواره حضور تو پیدا شده است. ای رهبر عاشقان و دلدادگان، ای حسین (ع) میلادت گرامی و پاینده باد.